Verbum

анлайнавы слоўнік

высіле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

высіле́нне ср.

1. оскуде́ние, истоще́ние;

2. поте́ря кре́пости; см. вы́сіліцца ²

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высіле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. высіляцца — высіліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́сіліцца, -люся, -лішся, -ліцца; зак.

1. Дайсці да страты сіл; знясіліцца.

В. на цяжкай рабоце.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць неўрадлівым, спустошыцца (пра глебу; разм.).

Зямля высілілася.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Страціць моц (пра віно, хрэн і пад.; разм.).

|| незак. высі́львацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. высі́льванне, -я, н. і высіле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

почвоутомле́ние ср., с.-х. глебастамле́нне, -ння ср., высі́льванне (высіле́нне) гле́бы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оскудева́ние

1. збядне́нне, -ння ср.;

2. высіле́нне, -ння ср.; см. оскудева́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оскуде́ние

1. збядне́нне, -ння ср.;

2. высіле́нне, -ння ср., высі́льванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утомле́ние ср.

1. сто́мленасць, -ці ж.; (усталость) уто́ма, -мы ж., сто́ма, -мы ж.; змо́ра, -ры ж.;

2. с.-х. высіле́нне, -ння ср.; неоконч. высі́льванне, -ння ср.;

утомле́ние по́чвы высіле́нне гле́бы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

намаганне, напружанне, натуга; высіленне, высілак, натужанне (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)