выстрыга́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выстрыга́ю выстрыга́ем
2-я ас. выстрыга́еш выстрыга́еце
3-я ас. выстрыга́е выстрыга́юць
Прошлы час
м. выстрыга́ў выстрыга́лі
ж. выстрыга́ла
н. выстрыга́ла
Загадны лад
2-я ас. выстрыга́й выстрыга́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выстрыга́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выстрыга́ць несов. выстрига́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выстрыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выстрыгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вы́стрыгаць ’скроіць’ (Жд., 1). Запазычанне з польск. wystrzygać ’выразаць, выкраіць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́стрыгчы, -рыгу, -рыжаш, -рыжа; -рыг, -гла; -рыжы; -рыжаны; зак., што.

Стрыжкай выдаліць.

В. пасму валасоў.

|| незак. выстрыга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выстрига́ть несов. выстрыга́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выстрыга́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да выстрыгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)