выстро́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выстро́чваю выстро́чваем
2-я ас. выстро́чваеш выстро́чваеце
3-я ас. выстро́чвае выстро́чваюць
Прошлы час
м. выстро́чваў выстро́чвалі
ж. выстро́чвала
н. выстро́чвала
Загадны лад
2-я ас. выстро́чвай выстро́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выстро́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выстро́чваць несов., порт. выстра́чивать, отстра́чивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выстро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выстрачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́страчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., што.

Прашыць на швейнай машыне.

В. каўнер.

|| незак. выстро́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выстра́чивать несов. выстро́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отстра́чивать несов. адстро́чваць, выстро́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выстро́чвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выстрочваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)