вы́смал
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́смал |
вы́смалы |
| Р. |
вы́смала |
вы́смалаў |
| Д. |
вы́смалу |
вы́смалам |
| В. |
вы́смал |
вы́смалы |
| Т. |
вы́смалам |
вы́смаламі |
| М. |
вы́смале |
вы́смалах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́смал
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́смал |
вы́смалы |
| Р. |
вы́смала |
вы́смалаў |
| Д. |
вы́смалу |
вы́смалам |
| В. |
вы́смала |
вы́смалаў |
| Т. |
вы́смалам |
вы́смаламі |
| М. |
вы́смале |
вы́смалах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падабрэ́лы, ‑ая, ‑ае.
Які стаў, зрабіўся добрым, дабрэйшым. — Сёння вечарам прыходзь на Высмал! — буркнуў падабрэлы Сцяпан. Карпюк. [Салавей] памаўчаў і абвёў усіх стомленымі падабрэлымі вачамі. Грахоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)