высвятля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. высвятля́ю высвятля́ем
2-я ас. высвятля́еш высвятля́еце
3-я ас. высвятля́е высвятля́юць
Прошлы час
м. высвятля́ў высвятля́лі
ж. высвятля́ла
н. высвятля́ла
Загадны лад
2-я ас. высвятля́й высвятля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час высвятля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

высвятля́ць несов. выясня́ть; см. вы́светліць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высвятля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да высветліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́светліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.

Зрабіць ясным, зразумелым; выясніць.

В. становішча.

|| незак. высвятля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выясня́ть несов. высвятля́ць, выясня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высвятле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. высвятляць — высветліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высвятля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да высветліцца.

2. Зал. да высвятляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высвятля́цца несов.

1. выясня́ться, проясня́ться; см. вы́светліцца;

2. страд. выясня́ться; см. высвятля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

круце́льства, ‑а, н.

Разм. Паводзіны, спосаб дзеяння круцяля; махлярства, ашуканства. Праўда, нядоўга трэба было высвятляць, хто займаецца такім круцельствам, бо кожны добра помніў, калі і ў каго ён малоў. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зандзі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак., каго-што.

1. Даследаваць зондам (у 1 знач.; спец.).

2. перан. Папярэдне высвятляць што-н. у каго-н. (кніжн.).

◊

Зандзіраваць глебу (кніжн.) — тое, што і зандзіраваць (у 2 знач.).

|| зак. пазандзі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй (да 2 знач.).

|| наз. зандзі́раванне, -я, н. і занда́ж, -у, м. Зандзіраванне раны. Зандаж глебы. Зандаж печані.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)