вы́сахлы, -ая, -ае.

1. Такі, з якога выпарылася вільгаць.

Высахлая рэчка.

2. Які ссох, перастаў жыць.

Высахлае дрэва.

3. перан. Схуднелы.

В. твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́сахлы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́сахлы вы́сахлая вы́сахлае вы́сахлыя
Р. вы́сахлага вы́сахлай
вы́сахлае		 вы́сахлага вы́сахлых
Д. вы́сахламу вы́сахлай вы́сахламу вы́сахлым
В. вы́сахлы (неадуш.)
вы́сахлага (адуш.)		 вы́сахлую вы́сахлае вы́сахлыя (неадуш.)
вы́сахлых (адуш.)
Т. вы́сахлым вы́сахлай
вы́сахлаю		 вы́сахлым вы́сахлымі
М. вы́сахлым вы́сахлай вы́сахлым вы́сахлых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́сахлы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́сахлы вы́сахлая вы́сахлае вы́сахлыя
Р. вы́сахлага вы́сахлай
вы́сахлае		 вы́сахлага вы́сахлых
Д. вы́сахламу вы́сахлай вы́сахламу вы́сахлым
В. вы́сахлы (неадуш.)
вы́сахлага (адуш.)		 вы́сахлую вы́сахлае вы́сахлыя (неадуш.)
вы́сахлых (адуш.)
Т. вы́сахлым вы́сахлай
вы́сахлаю		 вы́сахлым вы́сахлымі
М. вы́сахлым вы́сахлай вы́сахлым вы́сахлых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́сахлы

1. вы́сохший, иссо́хший, иссу́шенный; исся́кший;

2. вы́сохший, просо́хший;

3. вы́сохший, завя́дший;

4. перен. вы́сохший, исхуда́вший;

1-4 см. вы́сахнуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́сахлы, ‑ая, ‑ае.

1. Такі. з якога выпарылася вільгаць. Высахлая рэчка. Высахлая бялізна. // Які выпарыўся (пра вільгаць).

2. Які звяў, ссох, перастаў жыць. Высахлае дрэва. □ На прымерзлай.. зямлі ляжала.. высахлае лісце. Чорны.

3. перан. Схуднелы. Высахлы твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засма́глы, -ая, -ае.

Сухі, высахлы, перасохлы.

Засмаглыя губы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́сахшы, см. вы́сахлы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кашча́вы, -ая, -ае.

Схуднелы, высахлы, з выступаючымі касцямі.

Кашчавыя рукі.

|| наз. кашча́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

му́мія¹, -і, мн. -і, -мій, ж.

Высахлы труп чалавека або жывёлы, захаваны ад гніення бальзамаваннем.

Егіпецкія муміі.

Сухі, як м. (перан.: пра худога чалавека).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

скаржэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Абл. Высахлы, зацвярдзелы. — Цётачка, любенькая, — сказаў .. [Васіль], як калісь у маленстве. Ступіў да яе, узяў маленькую, лёгенькую, скаржэлую руку, пацалаваў. Кірэенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)