выручэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выручэ́нне
Р. выручэ́ння
Д. выручэ́нню
В. выручэ́нне
Т. выручэ́ннем
М. выручэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выручэ́нне ср. (освобождение, спасение) выруче́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выруче́ние

1. выручэ́нне, -ння ср.; вызвале́нне, -ння ср.; вырато́ўванне, -ння ср.; дапамага́нне, -ння ср.;

2. выручэ́нне, -ння ср.; утарго́ўванне, -ння ср.; вярта́нне, -ння ср.; атры́мліванне, -ння ср.; см. выруча́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)