выру́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выру́льваю |
выру́льваем |
| 2-я ас. |
выру́льваеш |
выру́льваеце |
| 3-я ас. |
выру́львае |
выру́льваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
выру́льваў |
выру́львалі |
| ж. |
выру́львала |
| н. |
выру́львала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
выру́львай |
выру́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
выру́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выру́льваць несов., ав. выру́ливать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выру́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выруліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выру́ливать несов. выру́льваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выру́льванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. вырульваць — выруліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)