вы́рублены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́рублены |
вы́рубленая |
вы́рубленае |
вы́рубленыя |
| Р. |
вы́рубленага |
вы́рубленай вы́рубленае |
вы́рубленага |
вы́рубленых |
| Д. |
вы́рубленаму |
вы́рубленай |
вы́рубленаму |
вы́рубленым |
| В. |
вы́рублены (неадуш.) вы́рубленага (адуш.) |
вы́рубленую |
вы́рубленае |
вы́рубленыя (неадуш.) вы́рубленых (адуш.) |
| Т. |
вы́рубленым |
вы́рубленай вы́рубленаю |
вы́рубленым |
вы́рубленымі |
| М. |
вы́рубленым |
вы́рубленай |
вы́рубленым |
вы́рубленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́рублены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́рублены |
вы́рубленая |
вы́рубленае |
вы́рубленыя |
| Р. |
вы́рубленага |
вы́рубленай вы́рубленае |
вы́рубленага |
вы́рубленых |
| Д. |
вы́рубленаму |
вы́рубленай |
вы́рубленаму |
вы́рубленым |
| В. |
вы́рублены (неадуш.) вы́рубленага (адуш.) |
вы́рубленую |
вы́рубленае |
вы́рубленыя (неадуш.) вы́рубленых (адуш.) |
| Т. |
вы́рубленым |
вы́рубленай вы́рубленаю |
вы́рубленым |
вы́рубленымі |
| М. |
вы́рубленым |
вы́рубленай |
вы́рубленым |
вы́рубленых |
Кароткая форма: вы́рублена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́рублены плотн., горн. вы́рубленный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́рублены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад вырубіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́рубленный
1. вы́сечаны, мног. павысяка́ны;
2. вы́рублены, мног. павыру́бліваны; см. вы́рубить.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)