вы́пыліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.

Ачысціць ад пылу, трасучы, выбіваючы.

В. палавікі.

|| незак. выпы́льваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́пыліць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́пылю вы́пылім
2-я ас. вы́пыліш вы́пыліце
3-я ас. вы́пыліць вы́пыляць
Прошлы час
м. вы́пыліў вы́пылілі
ж. вы́пыліла
н. вы́пыліла
Загадны лад
2-я ас. вы́пылі вы́пыліце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́пыліўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́пыліць сов. вы́колотить, вы́бить;

в. фу́тра — вы́колотить (вы́бить) шу́бу

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́пыліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Ачысціць ад пылу, трасучы, выбіваючы. Выпыліць адзенне. □ [Люба] падняла з ложка сяннік, вынесла на двор і выпыліла яго. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыпы́льваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Выпыліць усё, многае.

П. коўдры.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выпы́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выпыліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́пылены вы́колоченный, вы́битый; см. вы́пыліць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́пылены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпыліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпы́льваць несов. выкола́чивать, выбива́ть; см. вы́пыліць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павыпы́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выпыліць усё, многае. Павыпыльваць коўдры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)