выпы́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выпы́льваю выпы́льваем
2-я ас. выпы́льваеш выпы́льваеце
3-я ас. выпы́львае выпы́льваюць
Прошлы час
м. выпы́льваў выпы́львалі
ж. выпы́львала
н. выпы́львала
Загадны лад
2-я ас. выпы́львай выпы́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выпы́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выпы́льваць несов. выкола́чивать, выбива́ть; см. вы́пыліць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выпы́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выпыліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́пыліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.

Ачысціць ад пылу, трасучы, выбіваючы.

В. палавікі.

|| незак. выпы́льваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выпы́льванне ср. выкола́чивание, выбива́ние; см. выпы́льваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выпы́львацца несов., страд. выкола́чиваться, выбива́ться; см. выпы́льваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)