вы́пхаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Выпіхнуць у некалькі прыёмаў.

|| незак. выпіха́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і выпі́хваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́пхаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́пхаю вы́пхаем
2-я ас. вы́пхаеш вы́пхаеце
3-я ас. вы́пхае вы́пхаюць
Прошлы час
м. вы́пхаў вы́пхалі
ж. вы́пхала
н. вы́пхала
Загадны лад
2-я ас. вы́пхай вы́пхайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́пхаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́пхаць сов., разг. вы́толкать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́пхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Штурхаючы, прымусіць выйсці. Міхал ужо не памятае, калі ён выпхаў з кватэры Хвядоса Бычка. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпіха́ць гл. выпіхнуць, выпхнуць, выпхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выпі́хваць гл. выпіхнуць, выпхнуць, вы́піхаць, выпхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́піхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і выпхаць.

выпіха́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑ае.

Незак. да выпхнуць і выпхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́піхаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Тое, што і выпхаць.

|| незак. выпі́хваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́пханы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)