вы́перадзіць, -раджу, -радзіш, -радзіць; -раджаны; зак., каго-што.

Тое, што і апярэдзіць.

В. у бегу.

В. у вучобе (перан.).

|| незак. выпераджа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і выпярэ́джваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. выпераджэ́нне, -я, н. і выпярэ́джванне, -я, н.

В. тэрмінаў (перан.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́перадзіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́пераджу вы́перадзім
2-я ас. вы́перадзіш вы́перадзіце
3-я ас. вы́перадзіць вы́перадзяць
Прошлы час
м. вы́перадзіў вы́перадзілі
ж. вы́перадзіла
н. вы́перадзіла
Загадны лад
2-я ас. вы́перадзі вы́перадзіце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́перадзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́перадзіць сов.

1. опереди́ть, обогна́ть, перегна́ть;

в. — у бе́гу опереди́ть (обогна́ть, перегна́ть) в бе́ге;

2. предупреди́ть;

в. падзе́і — предупреди́ть собы́тия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́перадзіць, ‑раджу, ‑радзіш, ‑радзіць; зак.

1. Рухаючыся ў адным напрамку з кім‑, чым‑н., выйсці наперад; абагнаць. Выперадзіць у бегу. Падводы стараліся выперадзіць калону.

2. перан. Дасягнуць большых поспехаў у параўнанні з кім‑, чым‑н.; апярэдзіць. Выперадзіць у вучобе. □ [Дакладчык:] — Калгас за адно лета выперадзіў вакольныя вёскі на два гады. Шынклер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вы́перадзіць (БРС, Нас.). Рус. вы́передить, укр. ви́передити ’тс’. Гл. пярод.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

выпярэ́джвацца гл. выперадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выпярэ́джваць гл. выперадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

навы́перадкі, прысл.

Імкнучыся перагнаць, выперадзіць іншага, адзін аднаго.

Імчацца н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выпераджа́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.

Незак. да выперадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпярэ́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выперадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)