выляга́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выляга́нне
Р. выляга́ння
Д. выляга́нню
В. выляга́нне
Т. выляга́ннем
М. выляга́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выляга́нне ср. полега́ние, вылега́ние; см. выляга́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выляга́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вылягаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вылега́ние выляга́нне, -ння ср., паляга́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)