вы́крышыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́крышу вы́крышым
2-я ас. вы́крышыш вы́крышыце
3-я ас. вы́крышыць вы́крышаць
Прошлы час
м. вы́крышыў вы́крышылі
ж. вы́крышыла
н. вы́крышыла
Загадны лад
2-я ас. вы́крышы вы́крышыце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́крышыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́крышыць сов. вы́крошить;

в. начы́нку з пірага́ — вы́крошить начи́нку из пирога́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́крышыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., што.

Паламаўшы на дробныя кавалачкі, выдаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыкры́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выкрышыць усё, многае, выкрышыць што‑н. у многіх месцах. Павыкрышваць зубы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́крышаны вы́крошенный; см. вы́крышыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́крошить сов., разг. вы́крышыць, мног. павыкры́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выкры́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выкрышыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкры́шваць несов. выкра́шивать; см. вы́крышыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́крышаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выкрышыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)