вы́круціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́кручуся |
вы́круцімся |
| 2-я ас. |
вы́круцішся |
вы́круціцеся |
| 3-я ас. |
вы́круціцца |
вы́круцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́круціўся |
вы́круціліся |
| ж. |
вы́круцілася |
| н. |
вы́круцілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́круціся |
вы́круціцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́круціўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́круціцца, -кручуся, -круцішся, -круціцца; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.), з чаго. Адкруціўшыся, выпасці.
Шруба выкруцілася.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Тое, што і вывіхнуцца (разм.).
Выкруцілася рука ў плячы.
3. Спрытна выслізнуць, вызваліцца.
В. з рук праціўніка.
4. перан. Выйсці з цяжкага становішча.
В. з бяды.
|| незак. выкру́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́круціцца сов.
1. вы́крутиться; (о винтах — ещё) вы́винтиться;
2. (о белье) вы́жаться, отжа́ться;
3. вы́сверлиться;
4. разг. вы́вихнуться, подверну́ться, подвороти́ться;
5. (освободиться от кого-, чего-л.) вы́скользнуть;
6. перен. вы́крутиться, вы́вернуться, отверте́ться, вы́путаться, уверну́ться, увильну́ть;
◊ лёгка вы́круціцца — дёшево отде́латься
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́круціцца, ‑кручуся, ‑круцішся, ‑круціцца; зак.
1. Адкруціўшыся, выпасці, выняцца. Выкруціўся вінт.
2. Пры сцісканні кручэннем выпусціць ваду (пра бялізну). Сарочка добра выкруцілася.
3. Разм. Вывіхнуцца. Выкруцілася рука ў плячы.
4. Спрытна выслізнуць, вызваліцца ад каго‑н., з чаго‑н. [Лора] з усяе моцы рванулася ад .. [Вілюевіча], выкруцілася і пабегла ў клуб. Грамовіч.
5. перан. Выйсці з цяжкага, непрыемнага становішча. Выкруціцца з бяды. □ [Клава:] Сёння вам ад мяне не выкруціцца. Крапіва. Прыцягнутаму да суда містэру Крукеру ўдалося выкруціцца ад пакарання. Лынькоў.
6. Абл. Сысці, з’ехаць, знікнуць. [Старая] ўсё яшчэ не траціла надзеі, што Юзік, нарэшце, куды-небудзь выкруціцца, і тады ўся гаспадарка Піліпку застанецца. Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уся́к, прысл. (разм.).
1. Па-рознаму, неаднолькава.
У. бывае.
2. Усімі спосабамі.
У. стараецца выкруціцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́сверлиться вы́свідравацца, вы́круціцца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
изверну́ться сов. вы́круціцца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выкругля́цца, ‑яецца.
Незак. да выкруціцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адбраха́цца, -рашу́ся, -ро́шашся, -рэ́шацца; -рашы́ся; зак. (разм., груб.).
Сварачыся, спрачаючыся, адказаць на папрокі, нападкі; адмовіцца ад чаго-н.; выкруціцца.
|| незак. адбрэ́хвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́винтиться вы́круціцца, мног. павыкру́чвацца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)