вы́звалены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́звалены вы́зваленая вы́зваленае вы́зваленыя
Р. вы́зваленага вы́зваленай
вы́зваленае		 вы́зваленага вы́зваленых
Д. вы́зваленаму вы́зваленай вы́зваленаму вы́зваленым
В. вы́звалены (неадуш.)
вы́зваленага (адуш.)		 вы́зваленую вы́зваленае вы́зваленыя (неадуш.)
вы́зваленых (адуш.)
Т. вы́зваленым вы́зваленай
вы́зваленаю		 вы́зваленым вы́зваленымі
М. вы́зваленым вы́зваленай вы́зваленым вы́зваленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́звалены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́звалены вы́зваленая вы́зваленае вы́зваленыя
Р. вы́зваленага вы́зваленай
вы́зваленае		 вы́зваленага вы́зваленых
Д. вы́зваленаму вы́зваленай вы́зваленаму вы́зваленым
В. вы́звалены (неадуш.)
вы́зваленага (адуш.)		 вы́зваленую вы́зваленае вы́зваленыя (неадуш.)
вы́зваленых (адуш.)
Т. вы́зваленым вы́зваленай
вы́зваленаю		 вы́зваленым вы́зваленымі
М. вы́зваленым вы́зваленай вы́зваленым вы́зваленых

Кароткая форма: вы́звалена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́звалены

1. освобождённый, вы́свобожденный;

2. изба́вленный, освобождённый; вы́рученный;

3. уво́ленный, освобождённый;

1-3 см. вы́зваліць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́звалены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад вызваліць.

2. у знач. прым. Які атрымаў свабоду, незалежнасць дзякуючы чыім‑н. намаганням. Два гады мірнай працы на вызваленай зямлі былі для.. [камуністаў] шчаслівым этапам на шляху барацьбы. Брыль. // Службовая нагрузка якога абмяжоўваецца партыйнай, камсамольскай ці прафсаюзнай работай. Вызвалены сакратар парткома.

3. у знач. наз. вы́звалены, ‑ага, м. Той, хто атрымаў вызваленне. Вызваленых засыпалі пытаннямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

белабіле́тнік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Чалавек, які мае белы білет, які вызвалены ад вайсковай службы па стане здароўя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расколдо́ванный вы́звалены ад ча́раў;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изба́вленный зба́ўлены, пазба́ўлены; вы́ратаваны; вы́звалены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

освобождённый

1. вы́звалены;

2. вы́звалены;

3. апаро́жнены;

4. ачы́шчаны;

5. апраста́ны; см. освободи́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апалчэ́нне, -я, н.

Ваеннае фарміраванне, якое ствараецца ў час надзвычайных абставін для дапамогі рэгулярнай арміі на добраахвотных пачатках з асоб, якія вызвалены ад вайсковай службы.

|| прым. апалчэ́нскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вольнаадпу́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Вызвалены ад рабства, прыгоннай залежнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)