вы́гаціць, -гачу, -гаціш, -гаціць; -гачаны; зак., што.

Зрабіць гаць на чым-н.

В. дарогу бярвеннем.

|| незак. выга́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́гаціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́гачу вы́гацім
2-я ас. вы́гаціш вы́гаціце
3-я ас. вы́гаціць вы́гацяць
Прошлы час
м. вы́гаціў вы́гацілі
ж. вы́гаціла
н. вы́гаціла
Загадны лад
2-я ас. вы́гаці вы́гаціце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́гаціўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́гаціць сов. вы́гатить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́гаціць, ‑гачу, ‑гаціш, ‑гаціць; зак., што.

Зрабіць гаць на чым‑н. Выгаціць дарогу бярвеннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́гатить сов. вы́гаціць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́прудить сов. вы́гаціць, вы́прудзіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выга́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выгаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́гачаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выгаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выга́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выгачваць — выгаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)