Вы́гаркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вы́гаркі
Р. Вы́гарак
Вы́гаркаў
Д. Вы́гаркам
В. Вы́гаркі
Т. Вы́гаркамі
М. Вы́гарках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́гаркі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. вы́гаркі
Р. вы́гаркаў
Д. вы́гаркам
В. вы́гаркі
Т. вы́гаркамі
М. вы́гарках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́гаркі ед. нет, тех. вы́гарки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́гаркі, ‑аў; адз. няма.

1. Тое, што застаецца пасля згарання чаго‑н.

2. Разм. Тое, што і выгар. Як мора, калыхалася трава На выгарках. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́гарка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вы́гарка вы́гаркі
Р. вы́гаркі вы́гарак
Д. вы́гарцы вы́гаркам
В. вы́гарку вы́гаркі
Т. вы́гаркай
вы́гаркаю		 вы́гаркамі
М. вы́гарцы вы́гарках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́гарки мн., техн. вы́гаркі, -каў ед. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)