вы́вих вы́віх, -ху м., звіх, род. зві́ху м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звіх (род. зві́ху) м. вы́вих

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́віх, -ху м. вы́вих; (место — ещё) свих

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вы́віх, вы́віхнуць (БРС), укр. ви́вих, ви́вихнути, рус. вы́вих, вы́вихнуть, польск. wywichnąć. Ад віх, віха́ць ’махаць, ківаць у розныя бакі’ (Шахскі, 1, 3, 219; Фасмер, 2, 367).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вывёртывать несов.

1. выкру́чваць;

2. (переворачивать наизнанку) вываро́чваць;

3. (делать вывих) разг. выві́хваць, выкру́чваць, вываро́чваць; см. вы́вернуть​ 1—3;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выкру́чванне ср.

1. выкру́чивание; выви́нчивание;

2. выжима́ние, вы́жимка ж., отжима́ние;

3. высве́рливание;

4. разг. вы́вих м., вывёртывание, подвёртывание;

5. выкру́чивание;

6. выга́дывание;

1-6 см. выкру́чваць 1-6;

◊ в. рук — выкру́чивание рук

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)