вывала́кваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вывала́кваю вывала́кваем
2-я ас. вывала́кваеш вывала́кваеце
3-я ас. вывала́квае вывала́кваюць
Прошлы час
м. вывала́кваў вывала́квалі
ж. вывала́квала
н. вывала́квала
Загадны лад
2-я ас. вывала́квай вывала́квайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вывала́кваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вывала́кваць несов., см. вывалака́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вывала́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вывалачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́валачы, -лаку, -лачаш, -лача; -лачам, -лачаце, -лакуць; вы́валак, -кла; -лачы; -лачаны; зак., каго-што.

Выцягнуць волакам.

В. лодку з вады на бераг.

|| незак. вывалака́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і вывала́кваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вывала́кванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывалакваць — вывалачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вывала́квацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да вывалачыся.

2. Зал. да вывалакваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вывола́кивать несов., разг. (вытаскивать) вывалака́ць, вывала́кваць; (вытягивать) выця́гваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

увола́кивать несов.

1. разг. валачы́; звалака́ць, звала́кваць; (выволакивать) вывалака́ць, вывала́кваць; (в сторону) адвалака́ць, адвала́кваць; (заволакивать) завалака́ць, завала́кваць;

2. (красть) прост. кра́сці, цягну́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)