вулканіза́тар
‘рэчыва’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вулканіза́тар |
вулканіза́тары |
| Р. |
вулканіза́тару |
вулканіза́тараў |
| Д. |
вулканіза́тару |
вулканіза́тарам |
| В. |
вулканіза́тар |
вулканіза́тары |
| Т. |
вулканіза́тарам |
вулканіза́тарамі |
| М. |
вулканіза́тары |
вулканіза́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вулканіза́тар
‘спецыяліст’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вулканіза́тар |
вулканіза́тары |
| Р. |
вулканіза́тара |
вулканіза́тараў |
| Д. |
вулканіза́тару |
вулканіза́тарам |
| В. |
вулканіза́тара |
вулканіза́тараў |
| Т. |
вулканіза́тарам |
вулканіза́тарамі |
| М. |
вулканіза́тару |
вулканіза́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)