вскрик крык, род. кры́ку м., ускры́к, -ку м.; (выкрик) вы́крык, -ку м., вы́гук, -ку м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ускры́к, -ку м., разг. вскрик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́крык, -ку м. вы́крик, во́зглас, вскрик, вы́клик, восклица́ние ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́гук, -ку м. во́зглас, восклица́ние ср., вы́крик, вскрик, вы́клик, выклика́ние ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крык (род. кры́ку) м.

1. крик; вскрик; вопль; (гусиный, лебединый) клик;

к. аб дапамо́зе — крик (вопль) о по́мощи;

2. шум, галдёж;

◊ кры́кам крыча́ць — кри́ком крича́ть;

апо́шні к. мо́ды — после́дний крик мо́ды;

к. душы́ — крик души́;

зайсці́ся ад ~ку — изойти́ кри́ком

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)