во́кладачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
во́кладачны |
во́кладачная |
во́кладачнае |
во́кладачныя |
| Р. |
во́кладачнага |
во́кладачнай во́кладачнае |
во́кладачнага |
во́кладачных |
| Д. |
во́кладачнаму |
во́кладачнай |
во́кладачнаму |
во́кладачным |
| В. |
во́кладачны (неадуш.) во́кладачнага (адуш.) |
во́кладачную |
во́кладачнае |
во́кладачныя (неадуш.) во́кладачных (адуш.) |
| Т. |
во́кладачным |
во́кладачнай во́кладачнаю |
во́кладачным |
во́кладачнымі |
| М. |
во́кладачным |
во́кладачнай |
во́кладачным |
во́кладачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
во́кладачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да вокладкі. // Прызначаны для вырабу вокладак. Вокладачны кардон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́кладка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак, ж.
1. Цвёрдая, звычайна з кардону папка, у якую ўстаўлена кніга.
Каленкоравая в.
2. Папяровая абгортка кнігі, сшытка.
|| прым. во́кладачны, -ая, -ае.
В. кардон.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)