вози́ть несов.

1. вазі́ць;

2. (двигать по поверхности) прост. вадзі́ць; шарава́ць, со́ўгаць;

не вози́ руко́й по столу́ не вадзі́ (не шару́й, не со́ўгай) руко́й па стале́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вози́ться​II несов., страд. вазі́цца; см. вози́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отвози́ть​II сов. (кончить возить) разг. адвазі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ко́ўзаць несов., разг. (водить по какой-л. поверхности) вози́ть;

к. ану́чай па падло́зе — вози́ть тря́пкой по́ полу

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паво́жваць несов., разг. (возить время от времени) пова́живать, пока́тывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пова́живать​III несов., разг. (возить время от времени) паво́жваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вазі́ць несов.

1. вози́ть;

2. ката́ть;

в. дзяце́й у аўтамабі́лі — ката́ть дете́й в автомоби́ле

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

са́начкі (род. са́начак) ед. нет, уменьш.-ласк. са́ночки, сала́зки;

◊ лю́біш ката́цца, любі́ і с. вазі́ць — посл. лю́бишь ката́ться, люби́ и са́ночки вози́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ело́зить несов., прост., обл.

1. (ползать) по́ўзаць, ла́зіць;

2. (вертеться, суетиться) со́ўгацца, круці́цца, мітусі́цца;

3. (возить, тереть чем по чему-л.) со́ўгаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заело́зить сов., прост.

1. (начать ползать) запо́ўзаць;

2. (завертеться, засуетиться) замітусі́цца, забе́гаць;

3. (начать возить, тереть чем-л. по чему-л.) засо́ўгаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)