весели́ть несов. весялі́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
весялі́ць несов. весели́ть, увеселя́ть; забавля́ть, развлека́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
потеша́ть несов. пацяша́ць, це́шыць; (забавлять) забаўля́ць; (веселить) весялі́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
те́шить несов.
1. (доставлять утешение, утешать) це́шыць;
2. (забавлять, развлекать, веселить) разг. забаўля́ць, пацяша́ць, весялі́ць;
те́шить пу́блику пацяша́ць (забаўля́ць, весялі́ць) пу́бліку;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Весяліць ’рабіць вясёлым, забаўляць, выклікаць весялосць’, сюды ж весяліцца ’рабіцца вясёлым’ (КТС, БРС, Касп.), укр. веселити(ся), рус. веселить(ся), ст.-рус. веселити (з XII ст.), польск. weselić (выходзіць з ужывання) ’весяліць, цешыць, радаваць’, weselić się ’весела праводзіць час, радавацца’ (ужывае А. Міцкевіч), в.-луж. wjeselić so ’радавацца’, чэш. veseliti se ’быць вясёлым, весяліцца’, славац. veseliť sa ’забаўляцца, радавацца, весяліцца’, славен. veséliti ’рабіць задавальненне, весяліць, радаваць, захапляць, быць мілым’, veselíti se ’радавацца, весяліцца, забаўляцца’, серб.-харв. весѐлити(се) ’тс’, макед. весели(се) ’весяліць’, балг. веселя(се), ст.-слав. веселити ’тс’. Праславянскі дзеяслоў, які выражае стан, утвораны ад veselъ (гл. вясёлы) і суф. ‑iti.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
це́шыць несов.
1. утеша́ть, успока́ивать, ободря́ть, те́шить;
ма́ці це́шыла дзіця́ — мать утеша́ла (успока́ивала) ребёнка;
2. ра́довать, ласка́ть; те́шить, услажда́ть;
ц. по́зірк — ра́довать (ласка́ть, те́шить, услажда́ть) взор;
3. те́шить, забавля́ть, развлека́ть, весели́ть; доставля́ть удово́льствие;
ц. сябе́ надзе́яй — те́шить себя́ наде́ждой
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)