верталё́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
верталё́тны |
верталё́тная |
верталё́тнае |
верталё́тныя |
| Р. |
верталё́тнага |
верталё́тнай
верталё́тнае |
верталё́тнага |
верталё́тных |
| Д. |
верталё́тнаму |
верталё́тнай |
верталё́тнаму |
верталё́тным |
| В. |
верталё́тны (неадуш.)
верталё́тнага (адуш.) |
верталё́тную |
верталё́тнае |
верталё́тныя (неадуш.)
верталё́тных (адуш.) |
| Т. |
верталё́тным |
верталё́тнай
верталё́тнаю |
верталё́тным |
верталё́тнымі |
| М. |
верталё́тным |
верталё́тнай |
верталё́тным |
верталё́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
верталёт, -а, М -лёце, мн. -ы, -аў, м.
Лятальны апарат спецыяльнай канструкцыі, прыстасаваны для вертыкальнага ўзлёту і пасадкі.
|| прым. верталётны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)