Ве́ркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ве́ркі
Р. Ве́рак
Ве́ркаў
Д. Ве́ркам
В. Ве́ркі
Т. Ве́ркамі
М. Ве́рках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́ркі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ве́ркі
Р. ве́ркаў
Д. ве́ркам
В. ве́ркі
Т. ве́ркамі
М. ве́рках

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́ркі, -каў ед. нет, воен., уст. ве́рки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ве́рк

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́рк ве́ркі
Р. ве́рка ве́ркаў
Д. ве́рку ве́ркам
В. ве́рк ве́ркі
Т. ве́ркам ве́ркамі
М. ве́рку ве́рках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́рки воен., уст. ве́ркі, -каў ед. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)