вене́ды, -даў ист. вене́ды

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вене́ды ист. вене́ды, -даў мн.;

вене́д ед. вене́д, -да м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вене́ды, ‑аў.

Гіст. Славянскія плямёны эпохі першабытнаабшчыннага ладу, якія на рубяжы нашай эры насялялі тэрыторыю ад Эльбы да Дняпра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вене́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вене́д вене́ды
Р. вене́да вене́даў
Д. вене́ду вене́дам
В. вене́да вене́даў
Т. вене́дам вене́дамі
М. вене́дзе вене́дах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)