Ве́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ве́на
Р. Ве́ны
Д. Ве́не
В. Ве́ну
Т. Ве́най
Ве́наю
М. Ве́не

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́на

‘крывяносны сасуд’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ве́на ве́ны
Р. ве́ны ве́н
Д. ве́не ве́нам
В. ве́ну ве́ны
Т. ве́най
ве́наю		 ве́намі
М. ве́не ве́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́на

‘выкуп за нявесту’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́на ве́ны
Р. ве́на ве́н
ве́наў
Д. ве́ну ве́нам
В. ве́на ве́ны
Т. ве́нам ве́намі
М. ве́не ве́нах

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)