ве́на, -ы, мн. -ы, вен, ж.

Крывяносны сасуд, па якім кроў рухаецца да сэрца.

|| прым. вяно́зны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ве́на

‘выкуп за нявесту’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́на ве́ны
Р. ве́на ве́н
ве́наў
Д. ве́ну ве́нам
В. ве́на ве́ны
Т. ве́нам ве́намі
М. ве́не ве́нах

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ве́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ве́на
Р. Ве́ны
Д. Ве́не
В. Ве́ну
Т. Ве́най
Ве́наю
М. Ве́не

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́на

‘крывяносны сасуд’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ве́на ве́ны
Р. ве́ны ве́н
Д. ве́не ве́нам
В. ве́ну ве́ны
Т. ве́най
ве́наю		 ве́намі
М. ве́не ве́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́на I ж., анат. ве́на;

○ варо́тная в. — воро́тная ве́на;

по́лыя ве́ны — по́лые ве́ны;

ярэ́мная в. — яре́мная ве́на

ве́на II ср., ист. ве́но

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ве́на анат. ве́на, -ны ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ве́на г. Ве́на, -ны ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ве́на, ‑ы, ж.

Крывяносны сасуд, па якім кроў цячэ да сэрца.

•••

Полыя вены — дзве вены, якія ўпадаюць у правае перадсэрдзе.

[Лац. vena.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ве́на ’венца’ (Шатал.). Дыялектнае новаўтварэнне на базе суфіксальнага ве́нца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вяно́зны гл. вена.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)