Варані́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Варані́
Р. Варанё́ў
Д. Вараня́м
В. Варані́
Т. Вараня́мі
М. Вараня́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

варані́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вараню́ варо́нім
2-я ас. варо́ніш варо́ніце
3-я ас. варо́ніць варо́няць
Прошлы час
м. варані́ў варані́лі
ж. варані́ла
н. варані́ла
Загадны лад
2-я ас. варані́ варані́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час варо́нячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)