вало́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж.

Травяністая расліна сямейства складанакветных, якая расце ў жыце і іншых злаках і цвіце сінімі кветкамі; васілёк.

|| прым. вало́шкавы, -ая, -ае.

Валошкавыя вочы (сінія, колеру валошкі).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вало́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вало́шка вало́шкі
Р. вало́шкі вало́шак
Д. вало́шцы вало́шкам
В. вало́шку вало́шкі
Т. вало́шкай
вало́шкаю		 вало́шкамі
М. вало́шцы вало́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вало́шка ж., бот. василёк м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вало́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Травяністая расліна сямейства складанакветных, якая расце звычайна ў азімых пасевах і цвіце сінімі кветкамі; васілёк. З густога лесу жыта.. вытыркалі ўперад сінія галоўкі цыбатае валошкі. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вало́шка ’васілёк сіні, Centaurea cyanus L.’ (Кіс., БРС, КЭС, Гарэц., Маш., Яруш., Шпіл.), валашок ’канюшына лугавая, Trifolium pratense L.’ (Кіс.), валожка ’васілёк’ (БРС, Шн., 3). Рус. волошки, укр. волошки. Да валах — старой назвы раманскіх народаў (Фасмер, 1, 345; Март., Лекс. взаим., 79–80).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

васілёк, -лька́, мн. -лькі́, -лько́ў, м.

Тое, што і валошка.

|| прым. васілько́вы, -ая, -ае.

В. колер.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

васілёк, ‑лька, м.

Тое, што і валошка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

василёк м., бот. васілёк, -лька́ м.; вало́шка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вало́жка. Гл. вало́шка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Валашо́к ’від канюшыны, Trifolium pratense L.’ (Кіс.). Гл. валошка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)