вабга́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вабга́ю |
вабга́ем |
| 2-я ас. |
вабга́еш |
вабга́еце |
| 3-я ас. |
вабга́е |
вабга́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вабга́ў |
вабга́лі |
| ж. |
вабга́ла |
| н. |
вабга́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вабга́й |
вабга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
вабга́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Вабга́ць ’уціснуць, умясціць’ (Касп.). Да бгаць. Словаўтварэнне можна тлумачыць, відаць, аналогіяй з вапхаць ’умясціць, уціснуць’. Параўн. рус. зах.-бранск. вабгать ’уціснуць, скласці’, укр. бгати ’складваць, упіхваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)