бі́серны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бі́серны бі́серная бі́сернае бі́серныя
Р. бі́сернага бі́сернай
бі́сернае		 бі́сернага бі́серных
Д. бі́сернаму бі́сернай бі́сернаму бі́серным
В. бі́серны (неадуш.)
бі́сернага (адуш.)		 бі́серную бі́сернае бі́серныя (неадуш.)
бі́серных (адуш.)
Т. бі́серным бі́сернай
бі́сернаю		 бі́серным бі́сернымі
М. бі́серным бі́сернай бі́серным бі́серных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бі́серны би́серный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бі́серны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае дачыненне да бісеру; зроблены з бісеру, упрыгожаны бісерам. Бісерны какошнік.

2. перан. Вельмі дробны. Бісерны почырк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бі́сер, -у, м., зб.

Дробныя шкляныя або металічныя каляровыя пацеркі, якія ўжыв. для расшыўкі адзення або для рукадзелля.

Вышываць бісерам.

◊

Сыпаць бісер перад свіннямі — дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. невуку.

|| прым. бі́серны, -ая, -ае.

Б. почырк (перан.: вельмі дробны).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

би́серный бі́серны; па́церкавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)