бінтавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бінтавы́ бінтава́я бінтаво́е бінтавы́я
Р. бінтаво́га бінтаво́й
бінтаво́е		 бінтаво́га бінтавы́х
Д. бінтаво́му бінтаво́й бінтаво́му бінтавы́м
В. бінтавы́ (неадуш.)
бінтаво́га (адуш.)		 бінтаву́ю бінтаво́е бінтавы́я (неадуш.)
бінтавы́х (адуш.)
Т. бінтавы́м бінтаво́й
бінтаво́ю		 бінтавы́м бінтавы́мі
М. бінтавы́м бінтаво́й бінтавы́м бінтавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бінтавы́ бинтово́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бінтавы́, ‑а́я, ‑о́е.

Які мае адносіны да бінту. Бінтавая павязка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бінт, -у, М -нце, мн. -ы́, -о́ў, м.

Марлевая стужка для перавязкі ран, пераломаў і пад.

Перавязаць рану бінтам.

|| памянш. бі́нцік, -у, мн. -і, -аў, м.

|| прым. бінтавы́, -а́я, -о́е.

Бінтавая павязка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бинтово́й бінтавы́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)