бяссо́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. бяссо́нне
Р. бяссо́ння
Д. бяссо́нню
В. бяссо́нне
Т. бяссо́ннем
М. бяссо́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бяссо́нне ср., см. бяссо́нніца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бяссо́нне, ‑я, н.

Разм. Тое, што і бяссонніца. Людзі, стомленыя, знясіленыя ад бяссоння і трывогі, адразу валіліся на зямлю і засыпалі. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бессо́нница ж. бяссо́нніца, -цы ж.; разг. бяссо́нне, -ння ср., бе́ссань, -ні ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бяссонніца, бяссонне; бессань (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)