бяспло́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бяспло́тны бяспло́тная бяспло́тнае бяспло́тныя
Р. бяспло́тнага бяспло́тнай
бяспло́тнае		 бяспло́тнага бяспло́тных
Д. бяспло́тнаму бяспло́тнай бяспло́тнаму бяспло́тным
В. бяспло́тны (неадуш.)
бяспло́тнага (адуш.)		 бяспло́тную бяспло́тнае бяспло́тныя (неадуш.)
бяспло́тных (адуш.)
Т. бяспло́тным бяспло́тнай
бяспло́тнаю		 бяспло́тным бяспло́тнымі
М. бяспло́тным бяспло́тнай бяспло́тным бяспло́тных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бяспло́тны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які не мае плоці; бесцялесны (паводле рэлігійных уяўленняў пра раздзельнае існаванне цела і душы). — Дзядзя Косця, дзядзя Косця... Гэта ўрэшце не бясплотны дух, не казачны прывід. Пад гэтым імем жыве і.. дзейнічае звычайны чалавек. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)