Бярэ́зінка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Бярэ́зінка
Р. Бярэ́зінкі
Д. Бярэ́зінцы
В. Бярэ́зінку
Т. Бярэ́зінкай
Бярэ́зінкаю
М. Бярэ́зінцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бярэ́зінка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бярэ́зінка бярэ́зінкі
Р. бярэ́зінкі бярэ́зінак
Д. бярэ́зінцы бярэ́зінкам
В. бярэ́зінку бярэ́зінкі
Т. бярэ́зінкай
бярэ́зінкаю		 бярэ́зінкамі
М. бярэ́зінцы бярэ́зінках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бярэ́зінка ж., ласк. берёзонька

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бярэ́зінка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Ласк. да бярэзіна; невялікая бярэзіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

берёзонька ласк. бярэ́зінка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыкіда́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыкінуцца.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пападацца, трапляцца паміж кім‑, чым‑н.; пракідацца. Сям-там прыкідаліся белыя гімнасцёркі і казённыя раменныя папругі. Колас. Бярэзінка была жоўтая, але сям-там прыкідаліся яшчэ і зялёныя лісточкі. С. Александровіч. Між.. вазоў таўклося процьма дзяўчат і хлопцаў, між якімі рэдкімі адзінкамі прыкідаліся чыноўнікі з блішчастымі цэшкамі. Гартны.

3. Зал. да прыгадаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)