бы́хаўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бы́хаўскі |
бы́хаўская |
бы́хаўскае |
бы́хаўскія |
| Р. |
бы́хаўскага |
бы́хаўскай
бы́хаўскае |
бы́хаўскага |
бы́хаўскіх |
| Д. |
бы́хаўскаму |
бы́хаўскай |
бы́хаўскаму |
бы́хаўскім |
| В. |
бы́хаўскі (неадуш.)
бы́хаўскага (адуш.) |
бы́хаўскую |
бы́хаўскае |
бы́хаўскія (неадуш.)
бы́хаўскіх (адуш.) |
| Т. |
бы́хаўскім |
бы́хаўскай
бы́хаўскаю |
бы́хаўскім |
бы́хаўскімі |
| М. |
бы́хаўскім |
бы́хаўскай |
бы́хаўскім |
бы́хаўскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скі́цер ‘кавалак (сала)’ (бярэз., Сл. ПЗБ), ‘вялікі кусок сала’ (бярэз., бых., кіраў., ЛА, 4), скіце́р ‘свежаніна, якую даюць суседзям, родным’ (Мат. Гом.), ст.-бел. скитера (скитерть) ‘кавалак сала’ (1530 г., Булыка, Лекс. запазыч., 119). Паводле Непакупнага (Связи, 195–196), слова ў формах скіцер, аскіцер паходзіць з літ. sketerà ‘шыя (жывёліны); карак’, sketẽrius ‘тс’, ‘кавалак сала’, якое ў значэнні ‘свежаніна; кавалак мяса або сала, што нясуць суседзям пасля забою свінні (цяляці, авечкі)’ распаўсюджана ў Жлобінскім р‑не, на Чачэршчыне і ў Быхаўскім р‑не. Аднак, паводле яго заўвагі, ‑і‑ застаецца няясным. Агляд літ-ры гл. яшчэ Лаўчутэ, Балтизмы, 50.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)