бу́рса
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бу́рса |
бу́рсы |
| Р. |
бу́рсы |
бу́рсаў |
| Д. |
бу́рсе |
бу́рсам |
| В. |
бу́рсу |
бу́рсы |
| Т. |
бу́рсай
бу́рсаю |
бу́рсамі |
| М. |
бу́рсе |
бу́рсах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бурса́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м. (гіст.).
Навучэнец бурсы.
|| прым. бурса́цкі, -ая, -ае.
Бурсацкае жыццё.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бурса́к, ‑а, м.
Выхаванец бурсы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)