бурдзю́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бурдзю́чны бурдзю́чная бурдзю́чнае бурдзю́чныя
Р. бурдзю́чнага бурдзю́чнай
бурдзю́чнае		 бурдзю́чнага бурдзю́чных
Д. бурдзю́чнаму бурдзю́чнай бурдзю́чнаму бурдзю́чным
В. бурдзю́чны (неадуш.)
бурдзю́чнага (адуш.)		 бурдзю́чную бурдзю́чнае бурдзю́чныя (неадуш.)
бурдзю́чных (адуш.)
Т. бурдзю́чным бурдзю́чнай
бурдзю́чнаю		 бурдзю́чным бурдзю́чнымі
М. бурдзю́чным бурдзю́чнай бурдзю́чным бурдзю́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бурдзю́чны бурдю́чный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бурдзю́чны, ‑ая, ‑ае.

Які захоўваецца ў бурдзюку. Бурдзючнае віно.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бурдзю́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Мяшок са скуры жывёлы для захоўвання і перавозкі вадкасцей.

|| прым. бурдзю́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бурдю́чный бурдзю́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)