бужа́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бужа́нін |
бужа́не |
| Р. |
бужа́ніна |
бужа́н |
| Д. |
бужа́ніну |
бужа́нам |
| В. |
бужа́ніна |
бужа́н |
| Т. |
бужа́нінам |
бужа́намі |
| М. |
бужа́ніне |
бужа́нах |
Крыніцы:
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Бужа́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Бужа́ны |
| Р. |
Бужа́н
Бужа́наў |
| Д. |
Бужа́нам |
| В. |
Бужа́ны |
| Т. |
Бужа́намі |
| М. |
Бужа́нах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)