бугры́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бугры́нка |
бугры́нкі |
| Р. |
бугры́нкі |
бугры́нак |
| Д. |
бугры́нцы |
бугры́нкам |
| В. |
бугры́нку |
бугры́нкі |
| Т. |
бугры́нкай
бугры́нкаю |
бугры́нкамі |
| М. |
бугры́нцы |
бугры́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прака́шляцца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; зак.
Прачысціць горла кашлем; адкашляцца. Варухнулася ў .. [Версана] на гарляку вострая бугрынка, нібы каўтнуў даўкі камяк, пракашляўся. Місько.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)