брушны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брушны́ брушна́я брушно́е брушны́я
Р. брушно́га брушно́й
брушно́е		 брушно́га брушны́х
Д. брушно́му брушно́й брушно́му брушны́м
В. брушны́ (неадуш.)
брушно́га (адуш.)		 брушну́ю брушно́е брушны́я (неадуш.)
брушны́х (адуш.)
Т. брушны́м брушно́й
брушно́ю		 брушны́м брушны́мі
М. брушны́м брушно́й брушны́м брушны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спі́нна-брушны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спі́нна-брушны́ спі́нна-брушна́я спі́нна-брушно́е спі́нна-брушны́я
Р. спі́нна-брушно́га спі́нна-брушно́й
спі́нна-брушно́е		 спі́нна-брушно́га спі́нна-брушны́х
Д. спі́нна-брушно́му спі́нна-брушно́й спі́нна-брушно́му спі́нна-брушны́м
В. спі́нна-брушны́ (неадуш.)
спі́нна-брушно́га (адуш.)		 спі́нна-брушну́ю спі́нна-брушно́е спі́нна-брушны́я (неадуш.)
спі́нна-брушны́х (адуш.)
Т. спі́нна-брушны́м спі́нна-брушно́й
спі́нна-брушно́ю		 спі́нна-брушны́м спі́нна-брушны́мі
М. спі́нна-брушны́м спі́нна-брушно́й спі́нна-брушны́м спі́нна-брушны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

брушы́на, -ы, ж.

Унутраная абалонка брушной поласці.

|| прым. брушы́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

брушы́на, ‑ы, ж.

Унутраная абалонка брушной поласці. Запаленне брушыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чэравасячэ́нне, ‑я, н.

Спец. Хірургічная аперацыя, звязаная з раскрыццём брушной поласці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ке́сараў, -ава.

У выразе: кесарава сячэнне (спец.) — аперацыя рассячэння брушной сценкі і маткі ў цяжарнай жанчыны для нараджэння дзіцяці (робіцца пры немагчымасці нармальных родаў).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

селязёнка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Крывятворны орган, размешчаны ў брушной поласці арганізма пазваночных жывёл і чалавека, які ўдзельнічае ў абмене рэчываў і выконвае ахоўныя функцыі.

|| прым. селязёначны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыяфра́гма, -ы, мн. -ы, -фра́гм і -аў, ж.

1. Сухажыльна-мышачная перагародка, якая аддзяляе грудную поласць ад брушной.

2. Святлонепранікальная перагародка ў аптычных прыборах з адтулінай для прапускання пучка прамянёў.

|| прым. дыяфра́гмавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сячэ́нне, -я, н.

1. гл. сячы.

2. Паверхня, плоскасць, па якой што-н. рассечана, разрэзана.

Падоўжанае с.

С. карнізаў з мармуру.

С. электрычнага проваду.

○

Кесарава сячэнне — аперацыя вымання плода шляхам разрэзу брушной сценкі і маткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уну́траны, -ая, -ае.

1. Які знаходзіцца ўнутры.

Унутраныя дзверы.

Унутраныя хваробы (органаў грудной і брушной поласці).

2. перан. Які складае змест, раскрывае саму глыбіню, сутнасць, душу каго-, чаго-н.

Унутранае чуццё.

Унутраная сувязь з’яў.

У. свет мастака.

У. голас (перан.: пра думкі).

3. Які мае адносіны да жыцця ўнутры якой-н. арганізацыі, дзяржавы.

Унутраная палітыка.

Унутраная пазыка.

Правілы ўнутранага распарадку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)