бро́нзавы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бро́нзавы |
бро́нзавая |
бро́нзавае |
бро́нзавыя |
| Р. |
бро́нзавага |
бро́нзавай бро́нзавае |
бро́нзавага |
бро́нзавых |
| Д. |
бро́нзаваму |
бро́нзавай |
бро́нзаваму |
бро́нзавым |
| В. |
бро́нзавы (неадуш.) бро́нзавага (адуш.) |
бро́нзавую |
бро́нзавае |
бро́нзавыя (неадуш.) бро́нзавых (адуш.) |
| Т. |
бро́нзавым |
бро́нзавай бро́нзаваю |
бро́нзавым |
бро́нзавымі |
| М. |
бро́нзавым |
бро́нзавай |
бро́нзавым |
бро́нзавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бро́нзавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бро́нзавы |
бро́нзавая |
бро́нзавае |
бро́нзавыя |
| Р. |
бро́нзавага |
бро́нзавай бро́нзавае |
бро́нзавага |
бро́нзавых |
| Д. |
бро́нзаваму |
бро́нзавай |
бро́нзаваму |
бро́нзавым |
| В. |
бро́нзавы (неадуш.) бро́нзавага (адуш.) |
бро́нзавую |
бро́нзавае |
бро́нзавыя (неадуш.) бро́нзавых (адуш.) |
| Т. |
бро́нзавым |
бро́нзавай бро́нзаваю |
бро́нзавым |
бро́нзавымі |
| М. |
бро́нзавым |
бро́нзавай |
бро́нзавым |
бро́нзавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Лічба́н ’старажытная бронзавая манета; якая ўжываецца цяпер у прывесках на каралях’ (Нас.). Да лічма́н 1 (гл.). Назіраецца другаснае збліжэнне да слова лі́чба (Слаўскі, 4, 243).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бро́нзавы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да бронзы. // Зроблены з бронзы. [Багуцкі] так ударыў кулаком па стале, што перакулілася бронзавая чарніліца. Лынькоў.
2. Цьмяна-залацісты або карычневы; колеру бронзы. Хлопчык быў у адных трусіках на шлейках, моцна складзены, увесь бронзавы ад загару. Хадкевіч. Над дрэвамі ўжо ўзляталі бронзавыя хрушчы. Караткевіч.
•••
Бронзавы век гл. век.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бро́нзовый бро́нзавы;
бро́нзовый век археол. бро́нзавы век;
бро́нзовая боле́знь мед. бро́нзавая хваро́ба;
бро́нзовая меда́ль бро́нзавы меда́ль;
бро́нзовый зага́р бро́нзавы зага́р.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хваро́ба ж.
1. боле́знь, неду́г м.; не́мощь, хворь;
2. перен. (недостаток) боле́знь;
○ го́рная х. — го́рная боле́знь;
марска́я х. — морска́я боле́знь;
бро́нзавая х. — бро́нзовая боле́знь;
кесо́нная х. — кессо́нная боле́знь;
жамчу́жная х. — жемчу́жная боле́знь;
гісто́рыя ~бы — исто́рия боле́зни;
жано́чыя ~бы — же́нские боле́зни;
прамянёвая х. — лучева́я боле́знь;
слано́вая х. — слоно́вая боле́знь;
со́нная х. — со́нная боле́знь;
цукро́вая х. — са́харная боле́знь;
я́звавая х. — я́звенная боле́знь;
◊ па́нская х. — ба́рская боле́знь;
~бы ро́сту — боле́зни ро́ста;
да хваро́бы — до чёрта;
як ка́шаль ~бе — как мёртвому припа́рка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)