бля́мканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. бля́мканне
Р. бля́мкання
Д. бля́мканню
В. бля́мканне
Т. бля́мканнем
М. бля́мканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бля́мканне ср., разг. бренча́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бля́мканне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. блямкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бля́мкаць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Бразгаць чым-н. металічным.

Б. клямкай.

|| зак. забля́мкаць, -аю, -аеш, -ае.

|| аднакр. бля́мкнуць, -ну, -неш, -не; -ні.

|| наз. бля́мканне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)