белу́джи белу́джы, -джаў мн.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

белу́дж

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. белу́дж белу́джы
Р. белу́джа белу́джаў
Д. белу́джу белу́джам
В. белу́джа белу́джаў
Т. белу́джам белу́джамі
М. белу́джу белу́джах

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)