во́інства, -а, н., зб. (высок.).

Войска, воіны.

Беларускае в.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вымаўле́нне, -я, н.

Перадача голасам гукаў мовы.

Выразнае в.

Беларускае літаратурнае в.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

белару́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. белару́скі белару́ская белару́скае белару́скія
Р. белару́скага белару́скай
белару́скае		 белару́скага белару́скіх
Д. белару́скаму белару́скай белару́скаму белару́скім
В. белару́скі (неадуш.)
белару́скага (адуш.)		 белару́скую белару́скае белару́скія (неадуш.)
белару́скіх (адуш.)
Т. белару́скім белару́скай
белару́скаю		 белару́скім белару́скімі
М. белару́скім белару́скай белару́скім белару́скіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

грамадзя́нства, -а, н.

Прыналежнасць да ліку грамадзян дзяржавы, прававое становішча грамадзяніна (у 1 знач.).

Беларускае г.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хлебасо́льства, -а, н.

Гатоўнасць і ўменне гасцінна сустрэць і пачаставаць.

Беларускае х.

|| прым. хлебасо́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

студэ́нцтва, -а, н.

1. зб. Студэнты.

Беларускае с.

2. Перыяд вучобы ў вышэйшай навучальнай установе.

Гады с.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сыта́, -ы́, ДМ сыце́, ж.

Абрадавае беларускае пітво — мёд, разведзены гатаванай вадой.

|| прым. сыто́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пісьме́нства, -а, н.

Тое, што і пісьменнасць.

Старажытнае беларускае п.

◊

Прыгожае пісьменства — тое, што і мастацкая літаратура.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

венге́ра-белару́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. венге́ра-белару́скі венге́ра-белару́ская венге́ра-белару́скае венге́ра-белару́скія
Р. венге́ра-белару́скага венге́ра-белару́скай
венге́ра-белару́скае		 венге́ра-белару́скага венге́ра-белару́скіх
Д. венге́ра-белару́скаму венге́ра-белару́скай венге́ра-белару́скаму венге́ра-белару́скім
В. венге́ра-белару́скі (неадуш.)
венге́ра-белару́скага (адуш.)		 венге́ра-белару́скую венге́ра-белару́скае венге́ра-белару́скія (неадуш.)
венге́ра-белару́скіх (адуш.)
Т. венге́ра-белару́скім венге́ра-белару́скай
венге́ра-белару́скаю		 венге́ра-белару́скім венге́ра-белару́скімі
М. венге́ра-белару́скім венге́ра-белару́скай венге́ра-белару́скім венге́ра-белару́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

герма́на-белару́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. герма́на-белару́скі герма́на-белару́ская герма́на-белару́скае герма́на-белару́скія
Р. герма́на-белару́скага герма́на-белару́скай
герма́на-белару́скае		 герма́на-белару́скага герма́на-белару́скіх
Д. герма́на-белару́скаму герма́на-белару́скай герма́на-белару́скаму герма́на-белару́скім
В. герма́на-белару́скі (неадуш.)
герма́на-белару́скага (адуш.)		 герма́на-белару́скую герма́на-белару́скае герма́на-белару́скія (неадуш.)
герма́на-белару́скіх (адуш.)
Т. герма́на-белару́скім герма́на-белару́скай
герма́на-белару́скаю		 герма́на-белару́скім герма́на-белару́скімі
М. герма́на-белару́скім герма́на-белару́скай герма́на-белару́скім герма́на-белару́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)