Белаве́жскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Белаве́жскі
Р. Белаве́жскага
Д. Белаве́жскаму
В. Белаве́жскі
Т. Белаве́жскім
М. Белаве́жскім

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

белаве́жскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. белаве́жскі белаве́жская белаве́жскае белаве́жскія
Р. белаве́жскага белаве́жскай
белаве́жскае		 белаве́жскага белаве́жскіх
Д. белаве́жскаму белаве́жскай белаве́жскаму белаве́жскім
В. белаве́жскі (неадуш.)
белаве́жскага (адуш.)		 белаве́жскую белаве́жскае белаве́жскія (неадуш.)
белаве́жскіх (адуш.)
Т. белаве́жскім белаве́жскай
белаве́жскаю		 белаве́жскім белаве́жскімі
М. белаве́жскім белаве́жскай белаве́жскім белаве́жскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

белаве́жскі белове́жский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)